Vera

Tijdens de lockdown zijn mijn huisgenoten en ik veel met elkaar opgetrokken. Met name de eerste paar maanden was iedereen veel thuis. Samen keken we naar de persconferenties en vierden we Ramadan met onze huisgenoten uit Sudan. Het klinkt misschien wat gek, maar ik koester warme herinneringen aan deze periode.

Toch kan het samenwonen ook wel eens lastig zijn. Met name de taalbarrière kan tot miscommunicatie en onbegrip leiden. Soms vind ik dat wel vervelend. Daarnaast kan het ook moeilijk zijn om tot goede afspraken over het schoonmaken te komen, maar volgens mij is dat zo in elk huis waar jongeren met elkaar samenwonen.

Doordat ik bij SoZa ben gaan wonen heb ik mensen leren kennen die ik anders nooit had ontmoet. Een mooi voorbeeld hiervan is de vriendschap die ik heb gesloten met Gasim, een man uit Sudan. Zijn eerlijkheid, behulpzaamheid en zijn stralende persoonlijkheid ben ik ontzettend gaan waarderen in de tijd die ik met hem samen heb gewoond.

Toen ik hier net kwam samenwonen met statushouders was ik nog erg benieuwd naar hun vluchtverhaal. Doordat we een lange tijd ons dagelijks leven met elkaar hebben gedeeld is dat helemaal naar de achtergrond verdwenen. Nu weet ik: ‘Je bent mijn buurman en bovenal een vriend.’